Image
Top
Menu
3 mei 2016

Wat is er nu echt aan de hand?

Als je geboren bent in een gezin waar altijd gedoe is met financiën, is de kans groot dat het bij jou ook een ingewikkeld thema is. Het zit in je systeem. Dat poets je niet even weg met: “Je kan het. Je wilt het. Doe het”. Sterker nog, hiervan kun je nog meer in de put raken. Want als het niet lukt, voel je je weer een mislukking. Vaak is het geen geval van niet willen. Maar van niet kunnen. Niet weten hoe.

Bij Oprah Winfrey was een dame te zien met anorexia. Ze woog rond de 40 kilo. Ze was zo mager dat haar hele lichaam bedekt was met een dikke laag lichaamshaar, om haar zo toch een beetje warm te houden. Allerlei welwillende personen in het publiek probeerden haar te motiveren om weer gezond te gaan eten. “Maar hoe, hoe dan?” vroeg de dame. Enkele maanden later is ze overleden. En dat is nu juist het punt: HOE voer je veranderingen door? Met wilskracht heeft het vaak niet zo veel te doen.

WeetjijwatjewiltDat is wat ik zo lastig vind aan coaches die roepen: “Je kan het. Je wilt het. Doe het”. Uiteraard kan het een enorme stimulans zijn je te laten inspireren door iemand die je vertrouwt. Af en toe een flinke schop onder de kont kan geen kwaad. Maar met pushen heb ik niets. Bewust worden waarom iets niet lukt en ontdekken wat je wel kan en graag doet, is veel productiever. Je wordt niet zomaar achterdochtig, boos of agressief. Daar is iets aan voorafgegaan. Dat hoeft niet eens een ervaring van jezelf te zijn. Het kan zijn dat je het hebt meegekregen van je (voor)ouders. Als je ‘het waarom’ begrijpt, wordt een situatie meteen luchtiger. Gaat het weer stromen.

Laatst had ik een klant die zich werkelijk onuitstaanbaar gedroeg. Alles had ik voor haar uit de kast gehaald. Een uitgebreid advies, haar garderobe keurig op orde gebracht, kleding voor vermaak bij de coupeuse afgeleverd en uren naar leuke kleding gezocht op het web. Niks was goed volgens haar. Ik zou haar eigenlijk de vraag willen stellen: ‘Waarom’ gedraag je je zo onmogelijk? Wat is er nu echt aan de hand? Tegelijkertijd vraag ik me ook af: wat heeft dit met mij te doen? Spiegelt deze persoon iets van mij terug?

Nergens krijg je dingen zo goed en snel teruggekoppeld als bij het opvoeden van kinderen. Als jij niet lekker in je vel zit kun je er de klok op gelijk zetten dat je kroost vervelend gaat doen. Handig om voordat het gaat escaleren eerst even je eigen bui te checken. Om het daarna pas bij de ander te zoeken en te vragen wat er nu echt aan de hand is. Als je het geduld kunt opbrengen om even door te vragen, kunnen de miniwezentjes hun emoties haarfijn toelichten: “Mama, ik was niet boos op jou. Boos op de juf die Sophie alweer de beurt gaf om de klassen rond te gaan met de melkpakjes.”

Was het altijd maar zo eenvoudig!